Eten en diëten, het gezonde versus het duurzame

Hoe makkelijk zou het zijn om een koala te zijn? Je hoeft je niet druk te maken over scharrelkip of legbatterij. Ook niet over sojamelk, weidemelk of gepasteuriseerde lang-houdbaar melk. Vega, vegan, paleo, low carb, wat kan het je schelen? Het enige wat je eet is eucalyptus, en als dat er niet is, dan maar honger…

Wij mensen hebben we het een stuk ingewikkelder; als omnivoren hebben we altijd al een enorme keuze aan voedingsmiddelen gehad en blijkbaar kunnen we een hoop verschillende diëten verdragen. De Inuit doen het prima op vette vis, in Centraal Amerika heeft men lange tijd genoeg gehad aan maïs en bonen en de Masaï leven al generaties op runderbloed en melk.

Maarja, in onze supermarkt is al het bovenstaande (nou ja, runderbloed… bloedworst misschien) inmiddels te koop en wat moet je dan? Quinoa uit Zuid-Amerika, cacao uit Ivoorkust of weidemelk van de boer om de hoek? En wat te denken van de producten die 100 jaar geleden nog niet bestonden zoals frisdrank, kant-en-klaarmaaltijden en allerlei snoepgoed?

Met zes jonge eters hebben we een tijdje zes verschillende diëten gevolgd en daarbij uitgezocht of het dieet gezond en/of duurzaam was. Dat was niet altijd makkelijk en regelmatig hebben we onze vraagtekens gezet bij de diëten. Soms moesten er principes opzij worden gezet, bijvoorbeeld door Pieter: “als (junior) aardappel- en tarweboer geen aardappelen en brood eten is natuurlijk een beetje een verloochening”. Eline vroeg zich ernstig af of haar veganistische dieet wel zo goed was voor de wereld, met veel soja producten die mogelijk afkomstig zijn van plekken waar  oorspronkelijk “vooral veel regenwoud” stond. Savannah liep tegen de eenzijdigheid van haar low-glycemic dieet aan: “Het nadeel van zo’n specifiek dieet is dat er geen rekening wordt gehouden met andere gezondheidsaspecten dan het bloedsuikerspiegelniveau.” Zelf hield ik het (Paleo) dieet niet eens vol, ik gooide de handdoek in de ring toen ik rillerig en zweterig begon te worden terwijl ik stond te assisteren tijdens een operatie.

Dat een dieet volgen lastig is, dat stond na 2 weken wel vast. Maar de belangrijkste vragen bleven grotendeels onbeantwoord. Wat is gezond voor ons als individuen? En wat is gezond voor de wereld, in andere woorden, wat is duurzaam om te eten? Hoe weet je wat gezonde en wat duurzame voeding is? En als we weten wat gezond en wat duurzaam eten is, aan wie dan de taak om dit door te vertellen aan de volgende generatie eters?

Door Aletta Buurma – burger en YFM Academica

Add a Comment

Your email address will not be published. Required fields are marked *