De G van gemeenschappelijk, gedeelde belangen én goede gesprekken

Eindeloze files op de wegen, veroorzaakt door tractoren die tergend langzaam op weg zijn naar Den Haag. Op het Malieveld voor het Centraal Station een meute van 70.000 boze boeren. Boerenprotest. “Blijf af van ons geld / land / onze dieren” (omcirkel het juiste antwoord, meerdere opties mogelijk). Boeren houden niet van bemoeienis en dat laten we blijken. Boerenprotesten zijn al tientallen jaren een berucht fenomeen. Grootschalige landelijke protesten zijn er in Nederland weliswaar al een aantal jaar niet meer geweest, in Brussel is dat wel anders. In de aanloop naar de vorming van het nieuwe Gemeenschappelijk Landbouwbeleid hebben veel boeren meer dan eens de moeite genomen om naar de Europese hoofdstad af te reizen om daar hun bezwaren krachtig te laten horen.

Een ander berucht fenomeen: de boerenlobby. De invloed die belangenorganisaties uitoefenen aan de bureaus van politiek Den Haag. Het grootschalige netwerk van bestuurders die aanschuiven aan allerlei tafels. Die boerenlobby, door buitenstaanders en tegenstanders bestempeld als krachtig, groot en intensief. Ik laat dat oordeel aan een ander, maar zowel de boerenprotesten als de boerenlobby zijn kenmerkend voor een algemeen gevoel dat er onder de boerenstand heerst: blijf af van wat van ons is. Blijf af van datgene wat wij hebben gedaan, gemaakt en verdiend. Blijf af van ons bloed, zweet en tranen.

Nu komt het Gemeenschappelijk Landbouwbeleid naar Nederland. Als er iets is dat boeren als hun eigendom claimen, dan is dat het Gemeenschappelijk Landbouwbeleid wel. Boerenvoormannen te over die al hebben geroepen: “Blijf van ons geld af”. Met een blik in de geschiedenisboeken misschien niet opmerkelijk, maar met de gedachte dat het om belastinggeld van de Europese burger gaat, een onhoudbare houding die een indruk van arrogantie wekt. Bovendien denkt de rest van Nederland daar natuurlijk heel anders over. Hoewel de naam het niet doet vermoeden, gaat het Gemeenschappelijk Landbouwbeleid niet meer om ‘landbouw’, maar om ‘gemeenschappelijk’. Het beleid draait om datgene waarin boer en burger een gedeeld belang hebben: voedsel in combinatie met een leefbaar en vitaal platteland.

De boeren hebben niet langer exclusiviteit als het gaat om het masterplan dat GLB heet. Misschien is dat voor sommigen even slikken. Misschien jaagt dat sommigen juist de barricades op of de wandelgangen en achterkamertjes in. Het heeft mij ergens anders heen gebracht, namelijk naar nieuwe plekken, waar andere gesprekken worden gevoerd, nieuwe vragen worden gesteld en we elkaar met verwondering, verbazing of herkenning in de ogen hebben gekeken en de hand hebben geschud.

Verwondering, verbazing en herkenning. Verwondering, want als ik iets heb geleerd, dan is het wel dat ‘gemeenschappelijk’ niet alleen in de naam van het beleid zit, maar ook in onze denkbeelden daarover. Waar we op het eerste gezicht verschilden, blijken toch verrassend veel overeenkomsten te ontdekken. Verbazing, want het komende jaar, als we het landbouwbeleid in Nederland opnieuw een plek geven, hoef ik niet om het hardst te roepen: “Blijf af!”. Nederland zegt niet “ik wil het van je afpakken”, maar “neem het”. Zij beseffen dat de uitdagingen waarvoor we samen staan het beste door de boeren het hoofd kunnen worden geboden. Hoewel we vanuit een andere achtergrond redeneren, komen onze doelen vaak overeen. Herkenning, omdat we allebei weten: we willen allemaal een toekomst voor ons voedsel en een toekomst voor ons platteland. En wat wij willen, kunnen alleen de boeren doen.

John Hilhorst

Voorzitter Nederlands Agrarisch Jongeren Kontakt (NAJK) – Melkveehouder

Add a Comment

Your email address will not be published. Required fields are marked *